Oproep tot de 70-plussers
Lees meer ...
Ons boekenfonds
Lees meer ...
Nieuw
Editoriaal
Lees meer ...
Waarom
Vuurwacht?
Lees meer ...
W.O. II - FORUM
Lees meer ...
V
Omdat
Lees meer ...
Dank u!
Lees meer ...
De oorlog, niet enkel aan de kust
Lees meer ...
Wachtpost
Lees meer ...
Uw Contactlijn
Lees meer ...
Gastenboek
Tekenen ...
EXTRA
Kerstboodschap 2006
VLAANDEREN
ONAFHANKELIJK:
een tipje van
ABSURDISTAN
Lees meer ...
Opinie
Lees meer ...
1940: ‘Het
getormenteerde
landschap’
Lees meer ...
Sire, er zijn nog Belgen
Lees meer ...
Extra in deze editie
De ontmaskering van een complot

HET ‘DRAMA’
IRMA LAPLASSE


Een finaal overzicht en analyse, exclusief door
Jean-Marie Pylyser

Lees meer ...
Exclusief
De onuitgegeven biografie van

Chirurg
Louis Ronse

Twee oorlogen,
één leven


door
Hubert Ronse de Craene

Lees meer ...
DE VRIJHEID
OP INTERNET
Lees meer ...

1940: ‘Het getormenteerde landschap’

Het getormenteerde landschap

Het schilderij van Achiel Van Sassenbrouck (1886-1979) prijkt aan de muur van mijn werkkamer. De kunstenaar dagtekende uitzonderlijk het oeuvre, naast zijn signatuur: 1940. Blijkbaar stond de tijd, ook voor hem, even stil. Hij had reeds, als soldaat, de eerste wereldoorlog meegemaakt; hij maakte, als ‘frontschilder’, vanaf september 1917 deel uit van de ‘Section Artistique’ van De Panne, een kring jonge kunstenaars die door koningin Elisabeth onder bescherming genomen werden. In het najaar van 1940 wist hij dus wat de mensheid weer te wachten stond.

Het silhouet van de bruinzwarte, ontbladerde populieren doorklieft dreigend de gele gloed van de einder. Het golvende landschap vervaagt in de nevels van de nakende dag.

Dit werkstuk heeft mij altijd geboeid. Het is in mijn ogen een aangrijpende momentopname van een beroerde tijd. Mijn moeder heeft het bij de kunstenaar verworven bij het begin van het tweede oorlogsjaar, toen zij zelf door kanker werd aangetast. Het doek betekende ook voor haar een afscheid. Zij heeft het einde van de oorlog niet gehaald. Zij is op 17 juli 1943, op 41-jarige leeftijd, overleden. (foto Peter Maenhoudt)

De Vrijheid, ons opperste goed

Bij het uitwisselen van nieuwjaarswensen wordt wel eens hieraan toegevoegd: “Gezondheid, dat is ´t voornaamste!”. De bijgedachte is dan doorgaans: wie gezond is kan best presteren en genieten van ´t leven. In deze volkswijsheid steekt ongetwijfeld een grond van waarheid. Wie prijs stelt op de kwaliteit van het leven zal echter nog meer de vrijheid waarderen. In feite is de vrijheid ons opperste goed.

Deze website is dan ook een eerbetoon aan alle Belgen die tijdens de Tweede Wereldoorlog hun leven veil hadden voor onze vrijheid.

JMP-Trends © 2010