Extra
De bezoeker zal in deze website niet enkel ruime uittreksels van ons boekenaanbod aantreffen. Wij zullen ook te gelegener tijd exclusieve extra (nieuwe) informatie publiceren.
‘Vuurwacht’ zal ons toelaten bepaalde onderwerpen en gebeurtenissen, die in onze boeken aan bod gekomen zijn, nader toe te lichten of uit te diepen. Wij hopen hierin ook gebruik te kunnen maken van de bemerkingen en aanvullende gegevens van lezers of nieuwe informanten.
Deze bijdragen zullen telkens aangeduid worden als ‘extra’ berichten en een interessante bijlage vormen van de eerder gepubliceerde teksten.
FAIREY FOX IN BISSCHOPPELIJKE TUIN TE BRUGGE
Wegens de oorlogsdreiging had de Belgische legerleiding in september 1938 beslist een eenheid Fairey Fox II vliegtuigen1 van het 1e luchtvaartregiment (verkenning)2 vanop het vliegveld van Goetsenhoven bij Tienen naar het toenmalig privé-vliegterrein in Het Zoute over te brengen. Dit laatste werd toen ook reeds voor militaire doeleinden gebruikt en zou begin 1940 aangeduid worden als secundair vliegveld nr. 4.3
Reeds op 27 september 1938 had de Belgische regering de algemene mobilisatie uitgevaardigd. Het leger werd meteen op ‘versterkte vredesvoet’ gesteld en uitgebreid van 100.000 tot 300.000 soldaten4.
Twee dagen later had de Viermogendhedenconferentie van München plaats.
Diezelfde 29 september 1938, in de vroege morgen, vloog onderluitenant Paul Verlaine uit Tienen met zijn Fairey Fox O.16 vanuit Goetsenhoven naar Knokke-Het Zoute, om er de installatie van zijn afdeling voor te bereiden. Hij was vergezeld van onderluitenant Laurent Keyenberg, waarnemer-marconist, eveneens uit Tienen.
In de omgeving van Brugge kwam het vliegtuig terecht in de potdikke mist; omstreeks 7.15 u. vloog het op een honderdtal meter hoogte tegen de top van het zuidwestelijk hoektorentje van de 180 m hoge O.L.Vrouwkerk. Het toestel stortte ongeveer 120 meter verder, na een boom geraakt te hebben, neer in de voortuin van het bisschoppelijk paleis.5
Piloot Verlaine werd zwaar verbrand uit het verhakkelde vliegtuig gehaald en bleek op slag gedood. De marconist werd eveneens zwaargewond aan de rug doch overleefde de crash, dank zij de zorgen van Prof. Dr. Sebrechts.
Brokstukken van het torentje vielen door het dak in de kerk alsook in de omgeving. Kerkgangers die net op dat ogenblik de communie ontvingen, vluchtten in paniek de straat op. Twee van hen geraakten gewond.
De wielen van het toestel waren in de trans blijven hangen, een zware steen zat gekneld tussen de schroef en de neus van het vliegtuig. Een boordmitrailleur werd tegen de gevel van een woning geslingerd. Van de twaalf (oefen)bommetjes die het toestel meevoerde, werden er aanvankelijk slechts elf teruggevonden. Het laatste zou men slechts na de oorlog, tijdens opruimingwerken in de bisschoppelijke tuin, op een dertigtal cm diepte in de grond blootleggen.
1 Het betrof dubbeldekkers, die uitgerust waren met twee mitrailleurs; de modellen I en II waren voorzien van een Rolls Royce motor van 480 PK, de modellen VI beschikten over een Hispano motor van 860 PK.
2 Het eerste luchtvaartregiment was belast met observatieopdrachten.
3 Constant Devroe
Luchtvaart en Golf te Knokke-Zoute 1988
4 Prof. Dr.Theo Luykx
Politieke Geschiedenis van België 1969 en
Geschiedenis van de internationale betrekkingen 1971
5 Jacques Willems
Brugs Ommeland 2006/2 p. 127
Sire, er zijn nog Belgen
Er was nogal wat te doen rond de zgn. nieuwjaarstoespraak van Koning Albert II voor de 'Gestelde lichamen'. Hij waarschuwde het land voor de mogelijke gevolgen van het separatisme.
Sommige politici meenden in zijn woorden een afkeuring van de geplande aanpassingen van het federalisme te onderkennen; deze interpretatie was ongegrond vermits de Vorst zelf uitdrukkelijk een verdere verfijning van het federalisme vooropstelde. Bedenkelijk was wel dat enkele politici en editorialisten de mening te kennen gaven dat de Koning in zijn toespraak zijn boekje was te buiten gegaan m.n. dat hij zich gemengd had in de politiek.
Het behoort nochtans tot de essentiële en grondwettelijke taken van de Koning zich in te zetten voor het bewaren van de eenheid van het Land. Sommige politici achtten het niettemin aangewezen te dezer gelegenheid voor te stellen om de bevoegdheden van de vorst te herzien en te herleiden tot louter ceremoniële functies.
Blijkbaar beseffen de betrokken dames en heren niet goed wat het koningschap in de voorbije 175 jaar heeft bijgebracht en wat het thans nog voor ons Land betekent. Leopold I heeft België op de kaart van Europa gezet, Leopold II heeft ons Land een venster op de wereld gegeven. Albert I heeft de onafhankelijkheid van België verdedigd en bekrachtigd, Leopold III heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog, in het spoor van zijn vader, door zijn beginselvaste houding de natie van de ergste rampspoed gered. Boudewijn leidde België behoedzaam op de moeizame weg naar het federalisme. De huidige Koning heeft alvast de openheid van het staatsbestel bevorderd en door zijn aanpak ertoe bijgedragen dat het Belgenland een van de welvarendste en sociaal rechtvaardigste staten is ter wereld.
Natuurlijk kende het koningschap ook slippertjes en ‘kleine kantjes’. Is dat een reden om al het positieve ervan te negeren en, zoals sommigen zouden willen, overboord te gooien? Zouden wij dan beter af geweest zijn met ‘presidenten’ en / of ‘grote leiders’? De geschiedenis laat blijken dat wij zouden ten onder gegaan zijn aan zinloze twisten en tweespalt. Wallonië en Vlaanderen zouden allang opgeslorpt zijn door machtige buren en machteloos moeten toezien hoe hun volksaard en belangen ‘behartigd’ worden in verre hoofdsteden.
De staat België is helemaal geen anachronisme en is ook niet meer 'la Belgique à papa'. De Koning heeft volkomen gelijk met erop te wijzen dat separatisme ons groot nadeel zou berokkenen. Het is toch overduidelijk dat een splitsing van ons Land in de huidige context, waar schaalvergroting en globalisatie aan de orde zijn, een rampspoedig effect zou hebben, op velerlei gebied. Het ware bovendien knettergek dat beide ministaatjes aldus Brussel, de hoofdstad van Europa, zouden (moeten) prijsgeven.
Het is de hoogste tijd dat sommige politici en oproerkraaiers tot bezinning komen, of ten minste - ondanks hun recht op vrije meningsuiting - hun mond houden. Realiteitszin en pragmatisme zijn in deze snel evoluerende wereld raadzaam.
De Waalse socialist Jules Destrée orakelde reeds in 1912: "Sire, il n'y a pas de Belges". Nu, meer dan ooit, geldt het nationaal parool: 'Eendracht maakt macht'. Met onze nationale geschiedenis in gedachte kan men die leus zelfs parafraseren: "Eendracht baart geluk". De parlementaire democratie, de eendracht en het vorstendom zijn de hoekstenen van de welvaart van ons Land.
Deze site is niet commercieel
Wij ijveren voor Vrijheid en Vrede.
Onze boeken getuigen over de Tweede Wereldoorlog, die onvermijdelijk was om de tirannie te breken maar oorzaak was van zoveel ellende en leed; ze brengen vooral het persoonlijk verhaal van honderden mensen die hun leven veil hadden voor een betere wereld.
Deze boodschap van moed en opoffering mag nooit vergeten worden.
